Formaty CV, obok siebie.

Obecne albo najnowsze stanowisko idzie pierwsze. Potem wcześniejsze stanowiska, wykształcenie i kompetencje, które tu pasują. Format sprawia, że przebieg pracy i daty czyta się łatwo. Służy zwłaszcza wtedy, gdy twoje niedawne doświadczenie już jest blisko stanowiska, na które aplikujesz.

Przykład: kierowniczka ds. marketingu szuka znowu stanowiska w marketingu. Bieżąca praca przy kampaniach idzie na górę; starsza praktyka może zostać krótka. Wewnątrz każdego stanowiska najpierw to, co się liczy, niekoniecznie najstarsze zadania.

Krótki profil albo wybrane pola kompetencji stoją przed chronologią. Może pomóc przy zmianie ścieżki, gdy związek z nowym stanowiskiem byłby inaczej trudny do zobaczenia. Pełne stanowiska, z datami, zostają na swoim miejscu. Blok kompetencji bez sprawdzalnych przykładów to natomiast tylko lista tez.

Przykład: koordynator wydarzeń szuka koordynacji projektów. Na wstępie krótko stawia planowanie terminów, obsługę dostawców i ramę budżetu, a potem pokazuje te kompetencje w prawdziwych stanowiskach.

CV funkcjonalne porządkuje głównie według kompetencji, nie według pracodawców. Może pomóc opowiedzieć historię w szczególnych sytuacjach, ale często zaciemnia daty i przebieg. W wielu aplikacjach lepiej mostkuje struktura kombinowana: wyjaśnia kierunek i zachowuje chronologię.

Daj swój format komuś, kto nie zna twojej ścieżki. Czy ta osoba w kilka sekund rozpoznaje obecne stanowisko, najważniejsze doświadczenia i kolejność w czasie? Jeśli nie, uprość.

Otwórz plik PDF w zwykłym rozmiarze ekranu i na telefonie. Skopiuj tekst, dla próby, do prostego pola: imię, stanowiska i daty zostają w rozsądnym porządku? Żaden wzór nie gwarantuje takiego samego traktowania we wszystkich portalach rekrutacyjnych. Zawsze trzymaj się wymogów formatu z oferty.